Σάββατο, 23 Μαρτίου 2013

ΣΥΡΙΖΕΛ


Πού έγκειται ακριβώς η απορία; Η «πάνω πλατεία» και η «κάτω πλατεία» αποφάσισαν να ανοίξουν κοινό μέτωπο. Πού το περίεργο; Μα δύο χρόνια τώρα κοινό μέτωπο έχουν! Έριξαν μία «αντιμνημονιακή» στάχτη πάνω σε όλες τις ιδεολογίες τους, μασκαρεύτηκαν γενικώς και αορίστως σε «αγανακτισμένους», μουντζαδόρους αντισυστημικούς εκπρόσωπους του λαϊκού αισθήματος και θεώρησαν πως ξεμπέρδεψαν με τη συνείδησή τους. Διαχώρισαν την κοινωνία σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς και βρήκαν την εύκολη εξήγηση στους προβληματισμούς μιας ολόκληρης χώρας.

Τί και αν κάποιοι από εμάς προβληματιζόμασταν; Τί και αν βλέπαμε ξεκάθαρα τα σημάδια πίσω από τις συναισθηματικές κραυγές και τα χαβαλέδικα λεϊζεράκια που έσκαγαν πάνω στο κτίριο της Βουλής και τις κάμερες στην οροφή του «Μεγάλη Βρετανία»; «Εθνοπροδότες» σε κρεμάλες έστηναν οι πάνω, φοιτητικές συνελεύσεις διοργάνωναν οι από κάτω. Ψάχνοντας τον ορισμό της ασάφειας απέναντι στον κοινό εχθρό. 

Το πράγμα όμως ξέφυγε. Ο κοινός εχθρός έπαψε να είναι η κυβερνητική πολιτική, και έγινε το Κοινοβούλιο, το πολίτευμα και οι θεσμοί. Ο καιρός πέρασε, οι «αγανακτισμένοι» διαλύθηκαν και το έδαφος έγινε πλέον γόνιμο για οποιαδήποτε αντιδημοκρατική, ολοκληρωτική νοοτροπία αυτοδικίας. Η ήδη πετσοκομμένη και παραπαίουσα θεσμική Δημοκρατία της σάπιας μεταπολίτευσης βάλλονταν σε κάθε ευκαιρία. Έγινε μόδα η μούντζα. Αντικατέστησε τον Λόγο. Η Χρυσή Αυγή μπήκε στη Βουλή. Οι «Καμμένοι Έλληνες» των οποίων ο Πρόεδρος, σε προεκλογική του συνέντευξη παραδέχτηκε ότι δεν έχουν πρόγραμμα για την Παιδεία και την Υγεία, κέρδισαν επίσης το εισιτήριο, μαζί με τον ενισχυμένο ΣΥΡΙΖΑ του οποίου τα στελέχη επιδίδονταν σε αγώνα ασυναρτησίας και παραλογισμού σε κάθε τους δήλωση.

Οι δύο «πλατείες» κατάφεραν τελικά και μπήκαν στη Βουλή και χθες ανακοίνωσαν επισήμως τους αρραβώνες τους. Το πιο αυτονόητο καπέλωμα λαϊκού συναισθηματισμού της μεταπολίτευσης στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία και το μούδιασμα ορισμένων ψηφοφόρων των ΑΝΕΞ.ΕΛ. και του ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον διάχυτο.

Είναι όμως λίγο αργά για μουδιάσματα. Όταν σπέρνεις αγανάκτηση εκτός θεσμικών πλαισίων, εκτός ισότιμου κοινωνικού διαλόγου και σοβαρού λόγου και σηκώνεις λάβαρα μίσους, διχασμού, ακατάσχετης συνωμοσιολογίας και αερολογίας άνευ στοιχειωδών επιχειρημάτων, τότε θερίζεις χρυσαυγίτες, Καμμένους και τσιπρόπαιδα. Και όποιοι συνεχίζουν να πιστεύουν πως οι πολιτικοί μιας χώρας είναι αυτοφυείς και αποκομμένοι από την ευρύτερη κοινωνική ψυχοσύνθεση και τις κοινωνικές ανάγκες, καλύτερα να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους.


6 σχόλια:

  1. Και το κερασάκι στην τούρτα, ο Καταλληλότερος για Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όταν οι θεσμοί ξευτελίζονται από τους ίδιους του θεματοφύλακες, όταν κυριαρχούν οι «λίσταρχοι» και οι λήσταρχοι, είναι νομοτέλεια να προκύψουν και αυτά που περιγράφετε. Το ζήτημα είναι ότι για τα δεινά μας, ως κοινωνικό σύνολο, πάντα φταίει κάποιος άλλος και ποτέ εμείς. Αυτή τη στιγμή αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα, είναι μια έντιμη διαχείριση από ανθρώπους που δεν είναι ξενόδουλοι. Όσο περισσότεροι στηρίξουμε μια τέτοια προσπάθεια, ρισκάροντας βέβαια συναγελαζόμενοι με ΠΑΡΙΖΑ και ΣΥΡΙΖΕΛ, τόσο λιγότερες θα είναι οι εξαρτήσεις από το παλιό και διεφθαρμένο. Είναι κι αυτό ένα από τα άχθη της Δημοκρατίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συμφωνώ και με το άρθρο αλλά και με την άποψη του Ishkandar. Εμείς φταίμε για τους 300. Δεν μπαίνουν μόνοι τους στη Βουλή και με προβληματίζει ιδιαίτερα το γεγονός ότι αντί να μάθουμε απο τα λάθη μας, ετοιμαζόμαστε να κάνουμε μεγαλύτερα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ελληνακι λαϊκίζεις.
    Οποίος προσπαθεί να εκφράσει λόγο κατά των πολύ συγκεκριμένων αποφάσεων της τρόικας λέει ασυναρτησίες; Τότε ας σταματήσουμε να σκεφτόμαστε αφού κάποιοι άλλοι σκέφτονται για μας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Κουίζ: τι έλεγε η ΑΥΓΗ για το πρόγραμμα των ΑΝΕΛ; - https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10153008677142192&set=a.280580792191.143617.607632191&type=1

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...